การเรียนรู้
หลายคนคุ้นเคยกับเรียนรู้ด้วยการอ่านหนังสือ บางคนเรียนรู้ผ่านการลงมือทำ บ้างเรียนรู้ผ่านการฟัง การเรียนรู้ทำให้โลกของเรากว้างใหญ่ ทำให้ตัวเราเล็กลงเพราะตระหนักได้ว่ายังมีอีกหลายเรื่องที่เราไม่รู้ การเรียนรู้จึงมอบความอ่อนน้อมถ่อมตน การยอมรับความผิดพลาด ยอมรับความล้มเหลว ยอมรับข้อจำกัดและความไม่รู้ของตัวเรา สิ่งเหล่านี้ทำให้เรามีความสุขได้ง่ายขึ้นมาก
การเรียนรู้ไม่ได้เป็นเพียงการเข้าใจเนื้อหา หรือได้รู้เรื่องแปลกใหม่เท่านั้น เมื่อคุณเปิดใจให้กับเรื่องที่ไม่คุ้นเคย วางใจให้ตัวเองได้ลองในสิ่งที่ไม่เคยทำ คุณจะพบความสุขในตัวเองจากการเรียนรู้
ขบถเรียน ห้องเรียนปฏิวัติการเรียนรู้
‘ห้องเรียน’ สถานที่สี่เหลี่ยมที่เราออกจากท้องแม่มา 3-4 ปีก็ถูกลากจูงเข้าไปนั่ง วันแรกๆ อาจจะร้องไห้กระจองอแง แต่เมื่อเรียนรู้กับมันหลายปีก็เริ่มชินชา บางคนสนุกกับมัน ในขณะที่บางคนก็แค่เรียนให้มันจบๆ ไป อาจเป็นเพราะหลายครั้ง ‘การเรียน’ พูดเรื่องที่ไกลจากตัวเรา ทั้งที่จริงๆ แล้วโลกนี้มีอะไรน่าเรียนมากมาย เราอาจไม่อยากรู้การถอดล๊อกกาลิทึ่ม แต่อาจอยากรู้วิธีการทำบัญชีและออมเงิน เราอาจไม่อยากเรียนการทำเงื่อนพิรอด แต่เราอยากรู้ว่าอะไรที่ทำให้เราผูกสัมพันธ์กับคนอื่น
พิจารณาความตาย : ไม่ตื่นตระหนกแต่ตระหนักรู้
สัตว์ทั้งปวง ทั้งที่เป็นคนหนุ่ม คนแก่, ทั้งที่เป็นคนพาลและบัณฑิต, ทั้งที่มั่งมี และยากจน ล้วนแต่มีความตายเป็นที่ไปถึง ในเบื้องหน้า. เปรียบเหมือนภาชนะดินที่ช่างหม้อปั้นแล้ว ทั้งเล็กและใหญ่ ทั้งที่สุกแล้ว และยังดิบล้วนแต่มีการแตกทำลายเป็นที่สุด ฉันใด, ชีวิตแห่งสัตว์ทั้งหลาย ก็มีความตายเป็นเบื้องหน้า ฉันนั้น – มหาปรินิพพานสูตร มหา ที่
พัฒนาภาวะผู้นำ : เพื่อโลกสู่สันติสุข
โลกก้าวสู่ยุคซึ่งมากด้วยคนหนุ่มสาวที่ใฝ่ฝันจะเป็นผู้นำในกระบวนทัศน์ใหม่ นั่นหมายถึงพวกเขาปรารถนาที่จะบ่มเพาะตนเองเพื่อให้เข้าถึงหลักฐานกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ หลักแห่งความยุติธรรม ต้องการขัดเกลาตนเพื่อให้รู้เท่าทันสังคม เข้าใจผู้อื่นและตนเองอย่างลึกซึ้ง หนุ่มสาวผู้มากด้วยคุณภาพเหล่านี้ ล้วนใฝ่ฝันถึงสังคมที่เปี่ยมด้วยความสันติสุขและสงบร่มเย็น
New Heart New World : หัวใจตื่นรู้
ความอยู่รอด ความรัก ความสำเร็จ ชื่อเสียง เงินทอง อำนาจ ฯลฯ … ล้วนคือสิ่งที่ปุถุชนต่างดิ้นรนไขว่คว้า ประหนึ่งว่าเป็นสิ่งจำเป็นสูงสุดของมนุษยชาติ ทั้งๆที่แท้แล้วเมื่อได้มามากมายเพียงใด คนเราก็ไม่เคยอิ่มไม่เคยสุดสิ้นการดิ้นรนแสวงหา หนำซ้ำยังเพิ่มความเครียดความทุกข์ให้แก่นเองอย่างสุดบรรยาย นั่นยังมิต้องพูดถึงระหว่างทางของการไขว่คว้าที่ต้องเผชิญฯกับการยื้อแย่งกันอย่างโหดร้ายและระทมทุกข์สารพัด ทั้งปวงนี้มิใช่เป็นเพียงปัญหาระดับปัจเจกเท่านั้น แต่มันถึงกับนำวิกฤตมาสู่มวลมนุษย์อย่างคาดไม่ถึง ! ดังนั้น ก่อนที่หายนะจะมาเยือน มนุษย์ต้องตื่นรู้จากการหลับใหลที่เคยเป็นมาอย่างยาวนาน
กระบวนการจิตตปัญญาศึกษา
มหาวิทยาลัยนาโรปะ (มลรัฐโคโลราโด ประเทศสหรัฐอเมริกา) ซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ.1947 โดยผู้นำจิตวิญญาณชาวทิเบต นามว่าเชอเกียม ตรุงปะ รินโปเช เป็นแหล่งที่ริเริ่มแนวคิดเรื่องจิตปัญญาศึกษา สถาบันการศึกษาแห่งนี้โดดเด่นในด้านการยอมรับในความแตกต่างหลากหลาย เคารพต่อเพื่อนมนุษย์ การเรียนรู้ผ่านประสบการณ์ตรง การรับฟังด้วยใจที่เปิดกว้าง การสืบค้นสำรวจภายในตนเอง เพื่อนำสู่การหยั่งรู้อย่างลึกซึ้ง นอกจากนี้ สถาบันการศึกษาที่ใช้แนวคิดจิตปัญญาในการจัดการเรียนการสอนยังมีที่ California Institute
ง่ายงามในความธรรมดา : ธรรมดาที่ไม่ธรรมดา
ความปรารถนาอย่างยิ่งอีกสิ่งของปุถุชนก็คือ ความแน่นอนมั่นคง ทั้งๆที่โดยสัจจะแล้ว มันเป็นไปไม่ได้ หนำซ้ำความอยากดังกล่าวยังนำทุกข์มาให้อย่างจีรัง ! ฉะนั้น มนุษย์จึงควรตั้งคำถามกับตนเองว่า ท่ามกลางความไม่แน่นอนของชีวิตนั้น เขาควรจะดำเนินชีวิตอย่างไร ? เมื่อในโลกแห่งความจริงนั้นฝันของเราไม่มีทางเป็นจริงได้ทุกอย่าง จึงควรหาหนทางผ่อนคลายความทุกข์ไว้ล่วงหน้า และหาคำตอบให้แก่ตนเอง ท่ามกลางมรสุมแห่งชีวิต โดยยังคงมีกำลังใจ และสนุกกับการเดินทางบนเส้นทางแห่งชีวิต
